هر گاه بنده اي از بندگانم به سوي من يک قدم ( با اخلاص ) پيش آيد ، من ( خدا ) با اشتياق ، چندين قدم به سوي او مي روم تا جائي که بين من و او حايلي نباشد و هرکس مرا دوست داشته باشد ، او را ( بيش از دوستيش نسبت به من ) دوست ميدارم و هرکس عاشقم شود ( عاشقانه تر از او و غير قابل تصورش ) عاشقش مي شوم و هرکس با اين اوصاف از من چيزي بخواهد ، با يک اشاره ، بيش از خواسته اش به او عطا مي کنم .