ازتو آموختم

آمدی بی صدا تراز سکوت

با تبسمی به رنگ رویا 

وگل عشقی که عاشقانه کاشتی میان باغچه ی دلم

عشق نیاز به هیچ تعریف وتوصیفی ندارد...

عشق به خودی خود یک دنیاست

یادرست درمرکزش هستی

یاخارج ازآن،درحسرتش...

هزار جور

توجیه و

دلیل و

قصه هم که بیاورید

بازهم

به قلب کسی که

حتی فقط

دستانش را بوسیده اید

مدیونید

ماندن با کسی که قدرتان را نمی داند 

وفاداری نیست

حماقت است...!

گفت اگه یه روز بین انتخاب من و یکی دیگه سر دوراهی موندی منو انتخاب نکن!

تازه معنی حرفش میفهمم.

کسی که دوست داشته باشه نباید تردید داشته باشه.

چیزهایی که از دست داده ای را به حساب نیاور.

چون گذشته هرگزبر نمی گردد.

اگر رنجی نمیبردیم 

هرگز مهربان بودن را نمی آموختیم

هیچ حس خوبی تو زندگیت دوبار تکرار نمیشه

حواست باشد راحت از کنارش نگذری

دوست داشتنی که فکر بخواد

تکلیفش روشنه........

گاهی

معمولی ترین وابتدایی ترین

داشته های زندگی آدم ها،

می شه بزرگترین حسرت زندگیت

باتشکر

با تشکر از همه آنهایی که رهایمان کردند، تنهایمان گذاشتند که یادمان بماندهرسلامی روزی خداحافظی به دنبال خواهد داشت که بدانیم تندی علاقه امروز ممکن است سردی آینده ای راهم به همراه داشته باشد،رهایمان کردند تا بزرگ شویم ،وبیشتر به خودمان فکر کنیم ، فکر کنیم به انتخاب اشتباهمان ،رفتارهای کودکانه مان ،خواسته هاوعقده هایمان ،که بفهمیم امید یعنی چه،درد انتظار چیست،حقارت رها شدن را چطور تحمل کنیم.

وتشکر ویژه ازهمه آنهایی که ماندند،باکج خلقی هایمان ساختند،شانه شدندکه درد دلهایمان تکیه داشته باشد،نوازش شدندبین موهایمان رقصیدند،بوسه شدندکه بدانیم دنیا مهربانی هم هست،دست شدندکه سقوط نکنیم،کلام شدندکه آرام بگیریم،آنها که رفتندسفرشان به سلامت،آنها که ماندندخانه شان قلب ماست.